Çarşamba, Haziran 15, 2005

Pişman mısın?

Asla!
Aslinda bugün, yaptığım bu işi ne kadar çok sevdiğimi nasil bir bahane bulsam da anlatsam diyordum. Burdaki ustalarıma ne kadar genç, güzel ve çekici bir işte yillar geçirmiş olduklarını, diğer çoğu mesleğe nazaran ruhlarının insaniliğe ne kadar daha yakın olduğunu, nasıl yapsam da ukalalık etmeden çok da fazla atıp tutmadan anlatabilsem... Başka iş yapmadan bu sektöre girmiş olanlara anlatacağım çok şey var aslında ama ben kısa kesip şöyle bir şey söyleyeyim: Önceki işimde eve gelince takım elbisemi göremeyeceğim bir yere kaldırıyor, bırakın işle ilgili kendimi geliştirecek şeyler okumayı etmeyi, işi hatırlatmasın diye “neskafe” bile içemiyordum. İMDAT! Bu şekilde nasıl ilerleyebilir bir insan? Hiçbir şekilde… Ama şimdi işime resmen aşkla sarılmış durumdayım ve şöyle diyorum,

“Vay be! Ben meğer ne kadar çalışkan biriymişim.”

3 sene önce doğum günümde bankacılığa veda edişimin yıldönümü bugün. Ve o gün bu gündür idealimin peşinde koşup onu yakalayışımın hediyesi de,
Zevkli bir göze ve kulağa,
Her an merak eden bakan ve soran bir beyne,
Her gördüğünü okuyan bir meraka,
Kelimelerle dolu derin bir kuyuya düşüp düşüp duran bir bedene,
Daha çok hatırlayan bir hafızaya sahip olmak…
…Ve tabi ki burada bunları yazabilmek.

* *

Şu an işteyim ve hafta sonu da muhtemelen iş var… Ama umurumda değil!

Çünkü ben bu işte dakikaları saymıyorum; saatleri seviyorum.

3 Comments:

Blogger Tunç Balaban said...

Geç de olsa bir şeyler yazmak istiyorum.
Ne kadar güzel, bu kadar enerjik olman ve mesleğini sahiplenmen.
Ben de bu mutluluğu sahiplendim hemen. Şu sıralar senin gibi hissetmeyi çok isterdim ama olmuyor. Yıldım biraz.
Farklı yerlerde, farklı ve yoğun tempolu işler yapmak istiyorum fakat söylediğim gibi çakıldım.

Ne güzel senin enerjik olman böyle, darısı başıma

20 Haziran, 2005 13:49  
Blogger Ceylan Pojon said...

Çok sağol valla. Özellikle de bunun gibi bir hafta geçirirken (ne gibi deme çünkü çok "confidential") bu yazıyı böyle yazmış olduğumu bile hatırlamazken, beyin kıvrımlarım ütülenmek suretiyle beynim bir küreye dönüşmüşken, şu yorumu görmek hoşuma gitti. Şu sıralar inişli çıkışlı “roller coaster” misali sektörün çalkaladığı midemde, hafif bulantı var! Bilmem anlatabildim mi… :)

08 Temmuz, 2005 15:36  
Blogger Ceylan Pojon said...

Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

08 Temmuz, 2005 15:37  

Yorum Gönder

<< Home